Halverwege december gebeurde er iets heel stoms. Ik haalde
het vrijwilligerscontract van het Rode Kruis Schrijversteam uit de enveloppe
om het te ondertekenen. Ik weet nog steeds niet hoe ik het deed, maar de punt
van dat papier kwam in mijn oog. Ik moest naar de huisartsenpost. Daar stelden
ze een beschadiging vast die binnen een paar dagen wel zou genezen als ik rust
pakte. Een paar dagen niks kunnen doen, zou mijn afstuderen in gevaar kunnen
brengen, maar ik hield me toch gedeisd. Al snel werd het minder en een halve
week later kon ik weer aan de bak.
Helaas bleef het hier niet bij. De laatste weken voor de
deadline werd mijn oog roder en roder. En uitgerekend het allerlaatste weekend
voor maandag 27 januari, zat het helemaal dicht en traande het als een gek. De
beschadiging bleek nog niet genezen te zijn. Met oogverdovingsmiddel, pijnstillers
en een afdeklapje heb ik mijn reflectie afgemaakt en deze blog zitten tikken. Wat was ik blij toen
alles af was.
0 reacties:
Een reactie posten