Ik was blij om te horen dat ik het volgens de IGZ bij het juiste eind had,
maar de kerstvakantie was aangebroken waardoor ik niemand meer kon bereiken. Omdat er daarnaast aan mijn reflectiewerkstuk nog heel veel moest gebeuren, staakte
ik het maken van mijn artikel over NeVeP even. Wel hield ik in de gaten of er
meer over bekend werd, maar het bleef
stil rondom het nieuwe keurmerk.
Toen mijn reflectieproduct bijna af was, pakte ik de
draad van mijn artikel weer op. Nu had ik nog anderhalve week voordat de deadline daar
was, dus ik moest fulltime aan de slag voor het stuk. Nadat ik gebeld had met
leden van NeVeP en allerlei instanties in de zorg (IGZ, CAK, NIAZ, VWS, etc.)
kon ik op de valreep aan waardevolle informatie komen waarmee ik mijn stuk rond kon maken. De vrouw die ik bij NIAZ te spreken kreeg, had
net een mailtje binnen over een nieuw boek over keurmerken dat net uit was. Ze
zou het me doorsturen. Meer geluk kon ik niet hebben: het was een boek waarin tientallen
keurmerken in de zorg stonden uitgelegd en er was nog een gratis pdf-versie van
ook!
Van alle keurmerken in dat hele boek, was er geen één gebaseerd op drie vragen. Sterker: alle keurmerken waren minimaal gebaseerd
op veel vragen, gesteld door een onafhankelijk bureau en een controle.
Ook vertelde één van de NeVeP-leden me over de CQ-Index.
Dat bleek hét kwaliteitskeurmerk te zijn voor de Nederlandse reguliere
zorginstellingen. Nadat ik onderzoek had gedaan naar hoe dat CQ precies in
elkaar zat en me had ingelezen en laten informeren over de verschillen tussen
de reguliere en de particuliere zorg en de kosten, kon ik mijn artikel
schrijven. Ook heb ik een column geschreven over het kwaliteitskeurmerk van
NeVeP.
0 reacties:
Een reactie posten