Mijn opleiding begon niet erg knallend. Sterker nog: ik
haalde alleen maar slechte cijfers. Mijn SLB’er geloofde er niet meer in dat ik
kon doorstromen naar het tweede jaar. Maar toen het eindelijk kerstvakantie
was, ging de knop in mij om: ik wilde iedereen gaan laten zien dat ik het wel
kon.
Na deze kerstvakantie maakte ik een frisse start en haalde
ik eindelijk een hoop toetsen. Voor de vele producten die ik nog in moest halen
scoorde ik ook voldoendes. Het was hard werken, maar uiteindelijk haalde ik
mijn propedeuse in één jaar.
Bij de propedeuse-uitreiking had mijn SLB’er het geweldige
idee om mij op het podium te roepen tussen alle mensen die ‘van ver gekomen
waren’. De één had een wereldreis gemaakt, een ander had al een hele studie
achter de rug en weer iemand anders had een hoop vrijwilligerswerk in het
buitenland gedaan. Toen kwam de speech over mij: ‘Hannah is ook van ver
gekomen. Ik zal haar cijfers van het begin van dit schooljaar even noemen...’
Het klinkt misschien stom, maar bij het horen van die
kansloze cijfers voelde ik alleen maar trots: ik had het gewoon gehaald. Mijn
doorzettingsvermogen had ervoor gezorgd dat ik mijn propedeuse al na één jaar
had. Net zoals de wereldreiziger, de vrijwilliger en de afgestudeerde.
Een paar maanden geleden faalde ik weer. Ik zakte voor mijn afstudeerwerk. Maar achteraf ben ik blij dat ik toen gezakt was, want ik ben veranderd nu. Omdat ik het deze keer echt heel graag wilde halen, ben ik er alles aan gaan doen om mijn producten te verbeteren. Nu is het nog hopen dat het goed genoeg is, maar beter dan de vorige keer is het sowieso, vind ik. Nog steeds zal ik mezelf met mijn enthousiasme af en toe voorbij kunnen lopen, maar ik kan mezelf nu wel beter bij de les houden.
Een paar maanden geleden faalde ik weer. Ik zakte voor mijn afstudeerwerk. Maar achteraf ben ik blij dat ik toen gezakt was, want ik ben veranderd nu. Omdat ik het deze keer echt heel graag wilde halen, ben ik er alles aan gaan doen om mijn producten te verbeteren. Nu is het nog hopen dat het goed genoeg is, maar beter dan de vorige keer is het sowieso, vind ik. Nog steeds zal ik mezelf met mijn enthousiasme af en toe voorbij kunnen lopen, maar ik kan mezelf nu wel beter bij de les houden.
Ik denk dat ik met enthousiasme en doorzettingsvermogen ver kan komen. Maar doordat ik de vorige keer zakte, kan ik nu beter op mezelf reflecteren. Nog steeds denk ik dat ik iemand nodig heb die me af en toe even afremt (een redactieomgeving is voor mij dus het best), maar ik heb dat nu wel minder nodig dan eerder dit jaar.

0 reacties:
Een reactie posten